Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Καταιγίδα

 
Δραπέτης των ονείρων σου
περίγελως των γύρω σου
άβουλο ον στη ρότα τους
λεκές πάνω στη μπότα τους

Με μια ζωή περιφραγμένη
όλα ο ζυγός τα υπομένει
λείπει μια σπίθα απ' τη ματιά
λείπει το σθένος στην καρδιά

Μια καταιγίδα όμως αρκεί
το ρέμα να φουσκώσει
κι ό,τι εμπόδιο του σταθεί
να το ισοπεδώσει

Να ρίξει τοίχους, διαφορές
μίσος και απληστία
κι όταν το νέφος διαλυθεί
να είναι ουτοπία
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου