Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

Ένα γράμμα του Τσε στον Φιντέλ. Με πολλούς παραλήπτες το 2015…

γράφει η Ντίνα Μπατζιά


Όταν ο Τσε Γκεβάρα αποφάσισε να φύγει από τη Κούβα -θεωρώντας πως η Επανάσταση έχει πια βρει τα βήματά της, στα έμπειρα κι έντιμα χέρια του Φιντέλ Κάστρο- για να πάει στην επόμενη χώρα της Λατινικής Αμερικής, τη Βολιβία, να βοηθήσει εκεί τους αντάρτες να οργανώσουν τη δική τους Επανάσταση, έγραψε ένα γράμμα προς τον Φιντέλ Κάστρο.


Άφησε έτσι ευτυχώς σε όλους εμάς τους κατοπινούς, ένα ντοκουμέντο σπάνιο, όχι μόνο από πλευράς ιστορικής, αλλά κυρίως ήθους και υψηλών αξιών αριστερών, κομμουνιστικών.

Ο Τσε παραιτείται από όλα τα πόστα που κατείχε και που υπηρέτησε με μεγάλη αφοσίωση, και παράλληλα αποτίει φόρο τιμής στους νεκρούς συντρόφους στα πεδία των μαχών.


Παραιτείται από το κόμμα, από την υπουργική και από την στρατιωτική θέση. Και κρατά μόνο αυτούς τους δεσμούς με τη Κούβα, το λαό της και τον Φιντέλ που «δεν σπάνε», αυτούς που βγαίνουν από τα αρχέγονα ένστικτα στις καρδιές των ανθρώπων, τους άγραφους ηθικούς νόμους.

Σήμερα ίσως τους λέγαμε αλληλεγγύη, συντροφικότητα, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, κι όλα αυτά μαζί. Υπάρχει και μια μικρή λέξη στα ελληνικά, που μπορούμε να βάλουμε στο πλάι. Λέγεται φιλότιμο.

Το μέγεθος του ανθρώπου και του μαχητή: αναγνωρίζει ως λάθος ότι αρχικά, τότε στη Σιέρα Μαέστρα δεν έδειξε εμπιστοσύνη στον Φιντέλ, παρότι γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν τον «άδειασε» ούτε στη μάχη, ούτε στα μάτια του λαού.

Και με την επιστολή του περνά κατευθείαν στην όποια κάθαρση της συνείδησής του, κάθαρση την οποία δεν είχε καμία ανάγκη ο Τσε, εκ των πραγμάτων. Μα υπάρχουν συνειδήσεις αγωνιστών που δεν βολεύονται με την ιδιοτελή εσωστρέφεια.

Εκφράζει χωρίς δισταγμό την περηφάνια του που πολέμησαν μαζί, την εκτίμησή του για έναν λαμπρό πολιτικό και την ελπίδα πως με όσα έμαθε κοντά του θα συνεχίσει σε νέα πεδία μαχών, με την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης. Με την ανιδιοτέλεια και την ψυχή ενός αληθινού κομμουνιστή, «δε ζητάω τίποτα», και τη βαθιά πίστη σε ότι είχε προλάβει να δημιουργήσει η Επανάσταση στη Κούβα «γιατί το κράτος θα φροντίσει».

Το πιο υψηλό φρόνημα του λαϊκού μαχητή που φεύγει για άλλη μάχη αυτή τη φορά, τοποθετώντας την πατρίδα στη διάσταση που της πρέπει, είναι το μήνυμα του αδιαίρετου, της ενότητας. Μήνυμα σε όσους «έβλεπαν» κόντρα μεταξύ Τσε και Φιντέλ.

Κι εκεί συγκλονίζει: «Πάντα μπροστά για τη νίκη! Πατρίδα ή θάνατος! Σε αγκαλιάζω με όλο τον επαναστατικό μου ζήλο».
Φιντέλ, 
Αυτή τη στιγμή θυμάμαι πολλά πράγματα -όταν σε γνώρισα στο σπίτι της Μαρίας-Αντωνίας- όταν μου πρότεινες να σε ακολουθήσω, την ένταση της προετοιμασίας. 
Μια μέρα ήρθαν και μας ρώτησαν ποιος θα έπρεπε να ειδοποιηθεί σε περίπτωση θανάτου μας. Τότε συνειδητοποιήσαμε την πιθανότητα αυτή. Αργότερα μάθαμε ότι ήταν αλήθεια, ότι σε μια επανάσταση νικά κανείς ή πεθαίνει (αν είναι πραγματική). Πολλοί σύντροφοι έπεσαν στην πορεία προς τη νίκη. 
Σήμερα τα πάντα έχουν ένα λιγότερο δραματικό τόνο, επειδή είμαστε πιο ώριμοι, αλλά το γεγονός επαναλαμβάνεται. Αισθάνομαι ότι έχω κάνει το καθήκον μου προς την Κουβανέζικη επανάσταση, στο έδαφός της, και αποχαιρετώ εσένα, τους συντρόφους, το λαό σου ο οποίος είναι τώρα δικός μου. 
Παραιτήθηκα επίσημα από τις θέσεις μου στην ηγεσία του κόμματος, το πόστο μου σαν υπουργός, το βαθμό μου σα διοικητής και την υπηκοότητά μου. Δεν έχω κανένα πια δεσμό νομικά με την Κούβα. Οι μόνοι δεσμοί που εχω είναι άλλης φύσεως -αυτοί που δεν σπάνε όπως οι διορισμοί σε πόστα. 
Ανασκοπώντας τη ζωή μου, πιστεύω ότι δούλευα με αρκετή τιμιότητα και αφοσίωση για να εδραιώσω την επαναστατική κατάκτηση.Το μόνο μου σοβαρό λάθος ήταν το ότι δεν σου έδειξα αρκετή εμπιστοσύνη απ' τις πρώτες στιγμές στη Σιέρα Μαέστρα και το ότι δεν κατάλαβα αρκετά γρήγορα τις ηγετικές και επαναστατικές σου ικανότητες. 
Έζησα υπέροχες στιγμές δίπλα σου και αισθάνομαι την τιμή να ανήκω στους ανθρώπους σου στις λαμπρές μα λυπημένες μέρες της κρίσης της Καραϊβικής. Λίγοι πολιτικοί είναι στις μέρες μας τόσο λαμπροί όσο εσύ. Είμαι επίσης περήφανος που σε ακολούθησα χωρίς δισταγμό, που ταυτίστηκα με τον τρόπο που σκέφτεσαι και που εκτιμάς τους κινδύνους. 
Άλλα έθνη του κόσμου χρειάζονται τις ταπεινές μου προσπάθειες συμπαράστασης. Μπορώ να κάνω αυτό που εσύ δεν μπορείς λόγω της ευθύνης σου στην αρχηγία της Κούβας, και έφτασε ο καιρός να αποχωριστούμε. Πρέπει να ξέρεις ότι αυτό το κάνω με ανάμεικτα συναισθήματα. Αφήνω εδώ την πιο αγνή μου ελπίδα σαν χτίστης και σαν αγαπημένος αυτών που λατρεύω. Και αφήνω τους ανθρώπους που με δέχτηκαν σα γιο. Αυτό πληγώνει ένα μέρος της ψυχής μου. 
Μεταφέρω στα πεδία των νέων μαχών την πίστη ότι με δίδαξες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, το αίσθημα της εκπλήρωσης ενός απ' τα πιο ιερά καθήκοντα: να πολεμάς όπου και να είσαι τον ιμπεριαλισμό. Αυτό είναι μια πηγή δύναμης και ακόμη, γιατρεύει τις βαθύτερες πληγές. Δηλώνω για άλλη μια φορά ότι απαλλάσσω την Κούβα από κάθε ευθύνη, εκτός απ' αυτή που προέρχεται απ' το παράδειγμά της. 
Αν ο θάνατος με βρει κάτω από άλλους ουρανούς, η τελευταία μου σκέψη θα είναι γι αυτό το λαό και ειδικά για σένα.Είμαι ευγνώμων για τη διδασκαλία και το παράδειγμά σου, στο οποίο θα προσπαθήσω να σταθώ πιστός μέχρι τις τελικές συνέπειες των πράξεών μου. Πάντα ταυτιζόμουν με την εξωτερική πολιτική της επανάστασής μας, όπως και συνεχίζω. 
Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν. Θα είχα πολλά να πω σ' εσένα και το λαό μας, αλλά αισθάνομαι ότι είναι άχρηστα. Οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θα ήθελα και δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύω σελίδες. Πάντα μπροστά για τη νίκη! Πατρίδα ή θάνατος! Σε αγκαλιάζω με όλο τον επαναστατικό μου ζήλο. 
Ernesto Che Quevara
Πηγή: toideologio.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου