Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Μοσχάτο: "Επικίνδυνες Σχέσεις" στην Κινηματογραφική Λέσχη της Μεσοποταμίας, την Κυριακή 6 Μαρτίου στις 7.00μμ

Η βρετανική ταινία "Επικίνδυνες Σχέσεις - Dangerous Liaisons" του Στίβεν Φρίαρς θα προβληθεί από την Κινηματογραφική Λέσχη Μεσοποταμίας, την Κυριακή 6 Μαρτίου στις 7.00μμ.

Η προβολή θα γίνει στο "Σπίτι της Μεσοποταμίας", Πλάτωνος 13 - Μοσχάτο.

Η είσοδος είναι ελεύθερη, αλλά όσοι μπορούν και επιθυμούν, ενισχύουν το "καλάθι της αλληλεγγύης" με τρόφιμα μακράς διάρκειας.

Σκηνοθεσία: Στίβεν Φρίαρς
Παίζουν: Τζον Μάλκοβιτς, Μισέλ Φάιφερ, Γκλεν Κλόουζ


Λίγα λόγια για την ταινία:

Ο Μάρτιος στην Κινηματογραφική Λέσχη Μεσοποταμίας είναι αφιερωμένος σε ταινίες που έχουν βασιστεί σε αγαπημένα μυθιστορήματα.

Το αφιέρωμα, που έχει τον τίτλο "Η Λογοτεχνία στη Μεγάλη Οθόνη", ξεκινά αυτή την Κυριακή, 6 Μαρτίου, με την προβολή της ταινίας "Επικίνδυνες Σχέσεις" του Στίβεν Φρίαρς, η οποία έχει βασιστεί στο ομότιτλο θεατρικό του Κρίστοφερ Χάμπτον, με τη σειρά του βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Σοντερλό ντε Λακλό.

Η ταινία εκτυλίσσεται στον 18ο αιώνα και πραγματεύεται την προσπάθεια του γοητευτικού αλλά σκληρόπετσου υποκόμη Βαλμόν (Τζον Μάλκοβιτς) να αποπλανήσει την ενάρετη κυρία ντε Τουρβέλ (Μισέλ Φάιφερ), μετά από στοίχημα που βάζει με την επίσης αδίστακτη άσπονδη φίλη του Μαρκησία ντε Μερτέιγ (Γκλεν Κλόουζ).

Οι δύο άσπονδοι φίλοι μεθοδεύουν όλες τους τις κινήσεις με μαεστρία και επιστημονική ακρίβεια, σαν να μην ενεργούν σε βάρος ανθρώπων, αλλά άψυχων αντικειμένων, αλλά η κατάληξη όλων αυτών των ενεργειών τους θα είναι απρόσμενη, ακριβώς επειδή τα πειραματόζωά τους -αλλά και οι ίδιοι- είναι ακριβώς αυτό: άνθρωποι, ευαίσθητοι, παρορμητικοί, απρόβλεπτοι.

Με την ίδια αξιοζήλευτη μαεστρία και ακρίβεια αφηγείται την όλη ιστορία ο Βρετανός Στίβεν Φρίαρς, έχοντας ως πολύτιμους συνεργούς σε αυτό τους εξαιρετικούς ηθοποιούς του.

Το event στο facebook



Και μια κριτική παρουσίαση στο cine.gr:

Στον ΙΗ΄ αιώνα ο συγγραφέας Pierre Choderlos de Laclos έγραψε το πρωτότυπο μυθιστόρημα Οι Επικίνδυνες Σχέσεις. Αυτό το έργο είναι ίσως και μοναδικό ως προς το είδος του καθόσον υπάρχουν τρείς καινοτομίες: Την παρουσίαση μιας μερίδας των προνομιούχων κοινωνικών τάξεων που είχαν υιοθετήσει την ακολασία σαν ιδεολογία (libertinage), την μαγεία του επιστολικού μυθιστορήματος και τις παράλληλες πράξεις και έργα πολλών προσώπων την ίδια χρονική στιγμή. Εξάλλου ο συγγραφέας δεν φιλοδοξούσε να αναγνωρισθεί από του συγχρόνους του, αλλά να δημιουργήσει ένα απόηχο στο κόσμο μετά τον θάνατό του.

Πράγματι αυτό το έργο ενέπνευσε συγγραφείς και κινηματογραφιστές όπως το Επικίνδυνες Σχέσεις του Roger Vadim(1959), το ίδιο έργο του Stephen Frears (1988), το Valmont τουMilos Forman (1989), ενώ πάντα στο πλαίσιο της ακολασίας, οRoger Kumble δημιούργησε το Ερωτικά Παιχνίδια (1999). Τέλος, σ`ένα Κορεάτικο πλαίσιο, ο Je-Yong Lee προσάρμοσε αυτό το μυθιστόρημα με την ταινία Joseon namnyeo sangueoljisa, γνωστό και ως Scandal.

Το παρόν έργο θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν πολύ καλό αν ο θεατής δεν έχει διαβάσει το ομώνυμο μυθιστόρημα. Έχοντας αισθανθεί τον απόηχο των επιστολών που συνθέτουν την ιστορία, όταν βρισκόμαστε στην «Γραμμική αφήγηση», αυτή η ένταση, η αίσθηση του κυνισμού της Μαρκησίας De Merteuil, η αποσταθεροποίηση του Valmont και η άπελπις πάλη της de Tourvel για να μπορέσει να διατηρήσει την αρετή της, όλα αυτά λαμβάνουν νέες διατάσεις όταν οι επιστολές αφήνουν μια μορφή ηχούς σε ένα μεγάλο κενό, κάτι που δεν θέλησε να εννοήσει ο Stephen Frears.

Στον κινηματογράφο, η παράλληλη προβολή ενός γεγονότος κάτω από διαφορετικά πρίσματα είναι συχνή, ενώ αυτή η τεχνική σπανίζει στο μυθιστόρημα του ΙΖ΄ αιώνα. Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν αυτό το δεδομένο, εύλογα μπορούμε να αναρωτηθούμε γιατί ο σκηνοθέτης αυτού του έργου κατέφυγε σ`αυτήν την γραμμική και εν πολλοίς ανιαρή μορφή αφήγησης; Ο ηθοποιός John Malkovich, παρόλη την δεξιοτεχνία και την φήμη του, μπορεί να ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά στο ρόλο του Valmont, αλλά δεν κατάφερε να μας δείξει την κομψότητα αυτού του προσώπου, καθώς δε και την ανθρώπινη πλευρά του η οποία δεν του επέτρεψε να είναι άψογος στην ιδεολογία της ακολασίας.

Τέλος, όσον αφορά τα αρνητικά σημεία αυτού του έργου, θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στην έλλειψη πάθους, όπως αυτό διαμορφώνεται στον Valmont και στον Danceny. Το έργο Valmont του Milos Forman, αν και επικεντρώνεται σ`ένα μόνο πρόσωπο, αποδίδει σαφώς καλύτερα τα χαρακτηριστικά του μυθιστορήματος.

Βέβαια, το έργο, όπως αναφέραμε στην αρχή, αν δεν το αντιπαραθέσουμε δίπλα στο αριστούργημα του Choderlos de Laclos, έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να ικανοποιήσει έναν απαιτητικό θεατή, καθόσον τα κοστούμια και τα σκηνικά είναι άψογα, ενώ η όλη του πλοκή μας κάνει να ανακαλύψουμε μία άλλη πτυχή της γαλλικής αριστοκρατίας του ΙΖ΄ αιώνα.

Η παρουσία της ταινίας Επικίνδυνες Σχέσεις στα τέλη του Κ΄ αιώνα, παρόλες τις εκφραστικές και ερμηνευτικές της αδυναμίες, μας φέρνει κοντά στο αριστούργημα του Laclos και μας επιτρέπει να σκεφτούμε την τύχη του ανθρώπου έτσι όπως διαμορφώνεται μέσα στο λαβύρινθο του πόθου, του πάθους και της αρετής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου