Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Μέρες αγάπης...


Χριστούγεννα... Μέρες γιορτινές, μέρες αγάπης. Όλοι τέτοιες μέρες σκεφτόμαστε το φτωχό συνάνθρωπο και πλημμυρίζουμε από συναισθήματα αγάπης.

Κάποτε ο Χριστός είπε σε κάποιον "η αγάπη είναι λόγος, πράξις, μετακίνησις, η αγάπη είναι η καρδιά του Θεού". Αλλά ποια αγάπη;

Η συμφεροντολογική; Αυτή κατά την οποία θέλουμε την πίτα ολόκληρη; Η ατομικιστική; Αυτή κατά την οποία αγαπάμε πάνω απ' όλα τον εαυτό μας;
Πόσοι από εμάς σκέφτηκαν με πραγματική αγάπη και συμπόνια τον φτωχό γείτονά μας;

Πριν λίγες μέρες ένα δημοσίευμα μου θύμισε μια παλαιότερη ανάρτηση του δημάρχου Ελληνικού-Αργυρούπολης, από τον Δεκέμβριο του 2011 και τότε, παρότι είμαστε σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα, πραγματικά με χαροποίησε. Έλεγε, ως αντιπολίτευση τότε, ότι ο τότε δήμαρχος έπρεπε να κάνει μείωση του μισθού του κατά 20%.

Ρωτώντας όμως, έμαθα ότι η μείωση αυτή δεν έγινε ούτε τότε, αλλά ούτε και τώρα που ο ίδιος είναι δήμαρχος.

Μού θύμισε που επέκρινε τον κ. Κορτζίδη για τα χρήματα που έπαιρνε όταν ήταν διορισμένος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο ΔΣ της "Ελληνικό ΑΕ".

Ρωτώντας όμως, έμαθα ότι ο κ. Κορτζίδης αποποιήθηκε της αποζημίωσης, ενώ δεν έμαθα να έκανε το ίδιο και ο τωρινός δήμαρχός μας που διορίστηκε στο ίδιο πόστο από το ΤΑΙΠΕΔ.

Μού θύμισε επίσης τον παπά του Νίκου Καζαντζάκη από το "Χριστός ξανασταυρώνεται", ο οποίος θυμόταν το Θεό μόνο όταν τον συνέφερνε. Ένας άλλος Φαρισαίος μέσα στους πολλούς, σκέφτηκα...


Λαϊκίζει ο ίδιος επί παντός επιστητού και επικρίνει τους άλλους για λαϊκισμό. Βάζει τους συνεργάτες του -όταν δεν το κάνει ο ίδιος- να λασπολογούν παντού και προς όλες τις κατευθύνσεις και κατηγορεί τους άλλους ως ψεύτες και συκοφάντες.

Αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς, υπάρχουν τα μεγάλα λόγια, που δε σταματούν μόνο βγαίνοντας από το στόμα, αλλά γίνονται και γραφόμενα για να δείξουν μεγαλύτερα. Όμως τα γραπτά μένουν και η Νέμεσις περιμένει πάντα στη γωνία της, υπομονετικά μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Λοιπόν ο καλός δήμαρχός μας ως άλλος Άγιος Βασίλης, της Καισαρείας όμως και όχι της Λαπωνίας, ας κάνει ένα δώρο στους φτωχούς ανθρώπους της πόλης μας προσφέροντας στο κοινωνικό παντοπωλείο ή φαρμακείο το 20% του μισθού του. Ίσως έτσι ευσθητοποιηθεί η κακιά αντιπολίτευση και κάνει το ίδιο.

Άλλωστε στα παραμύθια πάντα υπάρχει ο καλός βασιλιάς και ο κακός δράκος. Κι εμείς από παραμύθια στο Δήμο μας χορτάσαμε!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου