Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ο λαϊκισμός ηττήθηκε τον Γενάρη του 2015

του Αυγερινού Χατζηχρυσού


Δεν υπάρχει πιο επιτυχημένη έκφραση, για να περιγράψεις την σημερινή αντιπολίτευση κι αυτό το βδέλυγμα που αποκαλούν δημοσιογραφία, από την λαϊκή ρήση «Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Η παρούσα επιφυλλίδα δεν απευθύνεται στην κακιστοκρατία της διαπλοκής και των πολιτικών γόνων, ούτε έχει την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να αντιληφθούν πώς είναι να ζεις στην πραγματική κοινωνία, έξω από τα φυμέ τζάμια των καγιέν και της εξορίας με πάμπερς στο... κρύο Παρίσι.

Αυτοί που έχουν μεγαλώσει, ως Μαρίες Αντουανέτες, μπορεί να να νομίζουν ότι αφήνοντας για λίγα λεπτά τον Μπάτλερ και τον σοφέρ, περπατώντας μερικά μέτρα στο πεζοδρόμιο του Αιγάλεω ή του Περάματος, έγιναν κανονικοί άνθρωποι, όμως το ταξικός μίσος τους, είναι τόσο, μα τόσο εμφανές σε κάθε πολιτική τους επιλογή.


«Η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν ήταν νίκη της κοινής λογικής, του ρεαλισμού και της μετριοπάθειας» είπε ο Πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την νίκη του νεοφιλελέ τραπεζίτη* και συμπλήρωσε λέγοντας ότι «Όσοι συμπολίτες μας παγιδεύονται από το εύκολο αφήγημα του λαϊκισμού να μην με ψηφίσουν, όμως νομίζω ότι η σιωπηλή πλειοψηφία δεν ζητάει παραμύθια από την πολιτική».

Αυτοί που στην Ελλάδα «ψηφίζουν Λεπέν»
με τις επιλογές Γεωργιάδη και Βορίδη, αλλά και όντας οι εκπρόσωποι του πιο ακραίου λαϊκισμού στην Ευρώπη, νομίζουν ότι υπεξαιρώντας τις λέξεις, αποκτούν αυτομάτως και το νόημα αυτών. «Κοινή λογική», «ρεαλισμός», «μετριοπάθεια» και «αφήγημα του λαϊκισμού» είναι οι εκφράσεις που εκστομίζουν διαρκώς στα τηλεοπτικά πάνελ και όπως είπαμε, ίσως και να το πιστεύουν κιόλας, αφού γεννήθηκαν με την αναπηρία να νομίζουν ότι είναι οι «Άριστοι» που κατέχουν την μοναδική αλήθεια και τα τυπικά προσόντα να κυβερνήσουν, την πτωχή κι αναλφάβητη πλέμπα που «παρασύρεται» από τους λαϊκιστές.

Δεν το λέμε εμείς, το υπονόησε ο ίδιος στην ομιλία του στην ΚΟ της ΝΔ την Τρίτη «Διότι αυτό που εν τέλει μετράει στην πολιτική είναι η δυναμική της συγκυρίας και το θάρρος των πρωταγωνιστών να τολμήσουν να ηγηθούν στη χώρα τους»! Αυτόκλητος ηγέτης, που χωρίς επώνυμο δεν θα έβρισκε δουλειά ούτε σε sweatshop στο Μπαγκλαντές.

Πρώτα από όλα, λόγω της άγνοιάς τους και της ταξικής απόστασης που έχουν από το λαό και κάθε τι λαϊκό, συγχέουν το φιλολαϊκό με τον λαϊκισμό.

Ναι, τα αιτήματα των αγανακτισμένων ήταν μια πολιτική αλλαγή προς το φιλολαϊκότερον, μετά από 40 χρόνια λοιμικής από την διαπλοκή. Το να υπόσχεσαι επιστροφή των συντάξεων, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αύξηση του βασικού μισθού δεν είναι λαϊκισμός, είναι απαίτηση του λαού.

Λαϊκισμός ήταν η βία του Γεωργιάδη και του Βαρβιτσιώτη που όταν επέβαλαν τον ΕΝΦΙΑ μας έλεγαν ότι είναι «δίκαιος φόρος» γιατί πληρώνουν «πολλοί από λίγο». Δηλαδή ο άνεργος οικογενειάρχης να χάσει το σπίτι του, για μερικά ευρώ, για να μην χάσει μερικά μανικιούρ η κυρία με την βίλα.

Δευτερευόντως το βλέπουμε ακόμη και στην ταξινόμηση της επιχειρηματολογίας τους.
Πρώτο πρόβλημα στην Χώρα θεωρούν σχεδόν αποκλειστικά την υψηλή φορολογία, γιατί είναι και το μόνο που τους άγγιξε εκεί στα βόρεια προάστια. Ούτε η ανεργία, ούτε οι ατομικές συμβάσεις, ούτε οι λιποθυμίες στα σχολεία. Τόσο αποκομμένοι που θεωρούν «γελοίο» και δευτερεύον τα σχολικά γεύματα, γιατί δεν έχουν ζήσει ποτέ με €800 οικογένεια για να καταλάβουν πόσο αξία έχει και το παραμικρό βοήθημα.

Δημοκρατία λοιπόν και φιλολαϊκό είναι το κοινωνείν. Ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και η κοινωνική πολιτική.

Τουλάχιστον στην Ελλάδα ξυπνήσαμε.
Το 94-96% δεν εμπιστεύεται τους Δημοσιογράφους,
τους Συνδικαλιστές και τα Τηλεοπτικά Κανάλια
Αντιθέτως λαϊκισμός είναι τα στερεότυπα. Όπως το ότι «οι φτωχοί κάνουν λάθος επιλογές» όταν ζητούν συλλογικές συμβάσεις, ενώ σου λένε ότι είναι «ρεαλιστικό» να δώσεις ατομικές συμβάσεις στους Μαρινόπουλους, ώστε να έχει περισσότερα κέρδη, τα οποία θα τα «ρίξει στην αγορά» (trickle down) και τελικά αυτός να το σκάει με τα υπερκέρδη στο εξωτερικό.

Λαϊκισμός είναι τα τηλεοπτικά κλισέ των μεσημεριανών του τύπου «Μαζί τα Φάγαμε» που δημιουργούν ασφυξία στην αντίθετη άποψη, αφού θεωρούν «κοινή λογική» να δίνεις δις για να σώσεις τις Τράπεζες κλέβοντας τις συντάξεις με το PSI και τελικά αυτά να καταλήγουν στην Deutsche Bank, αλλά «παράλογο» να δίνεις έκτακτο βοήθημα στους λοιμοκτονούντες συνταξιούχους ή δωρεάν ρεύμα και νερό στους μη παραγωγικούς ανέργους γιατί θα τεμπελιάσουν (Κικίλιας).

Λαϊκισμός είναι η λεκτική βια
των βαρώνων της ενημέρωσης όπως «αριστερούλιδες», «ανθρωπάκια», «ψευτράκος», «παλιόπαιδο» για αυτούς που είναι εκτός διαπλοκής ή εναντίων όλων των χειμαζόμενων κοινωνικών ομάδων όπως «κλέφτες οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες», «συντεχνία» οι οδηγοί, τεμπέληδες οι υπάλληλοι. Κάθε φορά όμως που αποκαλύπτεται ότι κάποιο λαμόγιο της κοινωνικής τάξης τους, συμμετείχε σε σκάνδαλο, είτε το αποκρύπτουν, είτε τον δικαιώνουν με το επιχείρημα της «κοινής λογικής» απολογούμενοι ότι έτσι λειτουργεί η οικονομία κι όποιος διαφωνεί είναι μαρξιστής και… λαϊκιστής!

Λαϊκισμός είναι η χρήση ψευδών γεγονότων ή/και η διόγκωση αληθινών ειδήσεων με σκοπό την τρομοκράτηση και τον εκβιασμό του πληθυσμού. Είναι η νοθεία στα λεγόμενα του Νίκου Αγγελίδη από το ΠΟΤΑΜΙ και την ΝΔ, είναι η πλαστή αποκάλυψη για το σπίτι του Πρωθυπουργού, είναι οι παραποιημένες δημοσκοπήσεις, είναι η απειλές τους στο δημοψήφισμα, είναι το ξύλο του ΠΑΣΟΚ στους ειρηνικούς αγανακτισμένους.

Ο λαϊκισμός ηττήθηκε τον Γενάρη του 2015 μετά από 40 χρόνια και οι Έλληνες έδειξαν πάλι τον δρόμο στην υπόλοιπη υφήλιο.

* ΥΓ: Η επιφυλλίδα γράφτηκε πριν ανακοινωθεί ότι ο Μακρόν επέλεξε…
«αριστα» κι «αξιοκρατικά» τον δεξιό Εντουάρντ Φιλίπ δεξί χέρι του Φιγιόν έως τώρα δημάρχου Χαβρης, ως πρωθυπουργό του, κάτι το οποίο επιβεβαιώνει, ότι παραμύθια για «νεα πρόσωπα», «τεχνοκράτες», «ακομάτιστους», «μέτωπο της λογικής» έχουν κοντά ποδάρια. Μητσοτάκηδες, Θεοδωράκηδες, Χρυσή Αυγή, Δημοκρατικές Συμπαρατάξεις, είναι απλά ταξικά αναχώματα για την επιβίωση της διαπλοκής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου